Polska Ścieżka Dźwiękowa Roku

Idea stojąca za formą nominanty w kategorii PŚDR to skojarzenie z odmierzającą czas klepsydrą, której efekt działania podkreślony został zaskakująco przedłużającym się dźwiękiem, wydobywającym się z wnętrza obiektu. Po przekręceniu nominanty o 180 stopni dźwięk rozpoczyna się na nowo, znów przemierzając swoją ścieżkę. Projektując nominantę Polskiej Ścieżki Dźwiękowej Roku, chciałem nawiązać do piękna instrumentów jako niezwykłych przedmiotów wykonanych z kunsztem, pasją i świadomością materiału w celu osiągnięcia wrażliwego rezultatu, który w rękach muzyka staje się czymś więcej niż przedmiotem funkcjonalnym – intymnym narzędziem wyrażania i budowania stanów. Nominanta, jako abstrakcyjny instrument, swoim działaniem bardziej przypomina instrument etniczny niż symfoniczny, choć do tych drugich nawiązuje wizualnie: jej wnętrze to przezierny, obustronny  kielich, przywodzący na myśl skojarzenie z instrumentami dętymi blaszanymi, stanowiący również przestrzeń rezonansową dla wybrzmiewających dźwięków. (Nominanta daje także możliwość „spojrzenia przez”, co jest wspólnym elementem nagród FMF.)

wydarzenie: Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie

cel nagrody: nagroda za najlepszą ścieżkę dźwiękową minionego roku

materiał: mosiądz, mosiądz lakierowany proszkowo, tworzywo sztuczne, kulki stalowe

technika wykonania: drykowanie, lutowanie, toczenie, druk 3D

opakowanie: czarna, lakierowana proszkowo tuba aluminiowa, tworzywo sztuczne

materiał opakowania: czarne, barwione w masie plexi 3mm, cięte, grawerowane i klejone elementy

wypełnienie opakowania: frezowana pianka PE Polting Foam

projekt wdrożony